1.6 میلیون مرگ بیش از 22 سال

تحقیقات مدت‌ها نشان داده است که سیاه‌پوستان زندگی بیمارتری دارند و جوان‌تر از سفیدپوستان می‌میرند.

اکنون یک مطالعه جدید که روز سه شنبه در JAMA منتشر شد، نابرابری های نژادی این کشور را تسکین کامل می دهد و نشان می دهد که نرخ مرگ و میر بالاتر در میان سیاهپوستان آمریکایی منجر به مرگ بیش از 1.63 میلیون نفر نسبت به سفیدپوستان آمریکایی در بیش از دو دهه شده است.

این مطالعه نشان داد که از آنجایی که بسیاری از سیاه‌پوستان در جوانی جان خود را از دست می‌دهند – با سال‌های طولانی زندگی در پیش‌رویشان – میزان مرگ و میر بالاتر آنها از سال 1999 تا 2020 منجر به از دست دادن تجمعی بیش از 80 میلیون سال زندگی در مقایسه با جمعیت سفیدپوست شد.

اگرچه این کشور در کاهش شکاف بین میزان مرگ و میر سفیدپوستان و سیاهپوستان از سال 1999 تا 2011 پیشرفت کرد، این پیشرفت از سال 2011 تا 2019 متوقف شد. در سال 2020، تعداد زیادی از مرگ و میر ناشی از کووید-19 – که به شدت سیاه‌پوستان آمریکایی را تحت تأثیر قرار داد – دو مورد را از بین برد. چندین دهه پیشرفت

نویسندگان این مطالعه آن را به‌عنوان فراخوانی برای اقدام برای بهبود سلامت سیاه‌پوستان آمریکایی توصیف می‌کنند که مرگ زودهنگام آن‌ها به دلیل نرخ بالای بیماری‌های قلبی، سرطان و مرگ و میر نوزادان است.

هرمان تیلور، نویسنده این مطالعه و مدیر موسسه تحقیقات قلب و عروق در دانشکده پزشکی مورهاوس، گفت: «این مطالعه به حدود 1.63 میلیون دلیل بسیار مهم است.

تیلور گفت: “زندگی های واقعی در حال از دست رفتن هستند. خانواده های واقعی والدین و پدربزرگ ها و مادربزرگ های غایب هستند.” “بچه ها و مادرانشان در حال مرگ هستند. ما ده ها سال است که این پیام را فریاد می زنیم.”

کلاید یانسی، نویسنده این مطالعه و رئیس بخش قلب و عروق، گفت که میزان بالای مرگ و میر در میان سیاهپوستان ارتباط کمتری با ژنتیک دارد تا با سابقه طولانی تبعیض در کشور، که فرصت های تحصیلی، مسکن و شغلی را برای نسل های سیاه پوست تضعیف کرده است. در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن.

READ  مانیتورهای گلوکز "بدون درد" با وجود شواهد اندکی که به بیشتر بیماران دیابتی کمک می کنند ، تحت فشار قرار می گیرند

به گفته یانسی، محله‌های سیاه‌پوست‌هایی که در دهه 1930 خط قرمز داشتند – که برای وام‌های مسکن و سایر سرمایه‌گذاری‌ها «خطر بسیار بالایی» داشتند – امروزه فقیرتر و بیمارتر باقی مانده‌اند. کدهای پستی که قبلا خط قرمز داشتند نیز نرخ بالاتری از ابتلا به کووید و مرگ داشتند. یانسی گفت: «بسیار واضح است که ما توزیع نابرابر سلامتی داریم. “ما در مورد آزادی برای سالم بودن صحبت می کنیم.”

یک مطالعه همراه تخمین می‌زند که نابرابری‌های نژادی و قومی بر اساس هزینه‌های پزشکی، کاهش بهره‌وری و مرگ زودرس، حداقل 421 میلیارد دلار در سال 2018 برای ایالات متحده هزینه داشته است.

در سال 2021، آمریکایی های سفیدپوست غیر اسپانیایی تبار در هنگام تولد 76 سال امید به زندگی داشتند، در حالی که سیاهپوستان غیر اسپانیایی آمریکایی می توانستند انتظار داشته باشند که فقط تا 71 سال زندگی کنند. بسیاری از این اختلاف با این واقعیت توضیح داده می شود که نوزادان سیاه پوست غیر اسپانیایی 2 و نیم برابر هستند. به همان اندازه که سفیدپوستان غیر اسپانیایی تبار قبل از تولد یک سالگی خود می میرند. مادران سیاه پوست غیر اسپانیایی بیش از 3 برابر بیشتر از مادران سفیدپوست غیر اسپانیایی تبار در اثر عوارض مرتبط با بارداری جان خود را از دست می دهند. (مردم اسپانیایی می توانند از هر نژاد یا ترکیبی از نژادها باشند.)

تونیا برانچ، یکی از پزشکان نوزادان- پری ناتال در بیمارستان کودکان لوری شیکاگو که در مطالعه JAMA شرکت نداشت، گفت: تفاوت های نژادی در سلامت چنان ریشه دوانده است که حتی تحصیلات و ثروت به طور کامل آنها را از بین نمی برد.

زنان سیاه پوست با مدرک دانشگاهی بیشتر از زنان سفیدپوست بدون دیپلم دبیرستان در معرض خطر مرگ ناشی از عوارض بارداری هستند. اگرچه محققان نمی توانند این نابرابری را به طور کامل توضیح دهند، برانچ گفت این امکان وجود دارد که استرس، از جمله نژادپرستی سیستمیک، بیش از آنچه قبلاً شناخته شده بود، بر سلامت مادران سیاه پوست تأثیر بگذارد.

READ  Pandemic برای ثبت 80 میلیون نفر ثبت نام Medicaid را متورم می کند

مرگ موجی از غم و اندوه در سراسر جوامع ایجاد می کند. تحقیقات نشان داده است که هر مرگ به طور متوسط ​​9 نفر را در ماتم می گذارد.

خالیا جانسون، رئیس مراقبت‌های تسکینی کودکان در مراقبت‌های بهداشتی کودکان آتلانتا، گفت که سیاه‌پوستان بار بزرگی از غم و اندوه را بر دوش می‌کشند که می‌تواند سلامت روحی و جسمی آنها را تضعیف کند. با توجه به نرخ بالای مرگ و میر در طول زندگی، سیاه پوستان بیشتر از سفیدپوستان در هر مقطعی از زندگی خود غم و اندوه مرگ یکی از اعضای نزدیک خانواده خود را دارند.

جانسون که در مطالعه جدید شرکت نداشت، گفت: ما به عنوان سیاهپوستان همه میراثی از فقدان و مرگ ناعادلانه، غیرقابل توجیه داریم که با هر از دست دادن جدید ترکیب می شود. این نه تنها بر نحوه حرکت ما در جهان تأثیر می گذارد، بلکه بر نحوه زندگی ما در رابطه با دیگران و نحوه تحمل ضررهای آینده تأثیر می گذارد.»

والدین جانسون دو پسر را از دست دادند – یکی که چند روز پس از تولد و دیگری در کودکی مرد. در مقاله‌ای که سال گذشته منتشر شد، جانسون به یاد می‌آورد: “والدین من در موارد متعدد از خود می‌پرسیدند، “آیا پیامدهای پسران ما متفاوت بود، اگر سیاه پوست نبودند، ممکن بود مراقبت‌های متفاوتی دریافت کنند و زندگی کنند؟”

جانسون گفت امیدوار است این مطالعه جدید به مردم درک بیشتری از همه چیزهایی که در هنگام مرگ پیش از موعد سیاه پوستان از دست می‌رود، بدهد. او گفت: «وقتی ما این جان‌ها را در جوانی از دست می‌دهیم، وقتی این پتانسیل را از دست می‌دهیم، بر همه جامعه تأثیر می‌گذارد.

جانسون گفت و در جامعه سیاه پوستان، “درد ما واقعی، عمیق و عمیق است، و سزاوار توجه و تایید است.” “اغلب احساس می‌شود که مردم از کنار آن عبور می‌کنند و به شما می‌گویند که دست از شکایت بردارید. اما انتظار نمی‌رود که ما فقط این چیزها را تحمل کنیم و به عقب برگردیم.”

تله اسکات مور گفت که با مرگ پسر 16 ساله اش تیموتی، ورزشکاری که امیدوار بود به کالج بوستون برود و در رشته پزشکی ورزشی تحصیل کند، دست و پنجه نرم می کند. او در سال 2011 بر اثر ایست قلبی ناگهانی درگذشت، بیماری نادری که باعث مرگ حدود 100 ورزشکار جوان در سال می شود. تحقیقات نشان می دهد که یک بیماری زمینه ای قلبی که می تواند منجر به مرگ ناگهانی قلبی، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک شود.، اغلب در بیماران سیاه پوست ناشناخته می ماند.

READ  یک غول مراقبت های بهداشتی دهها بیمارستان را فروخت - اما همچنان از بیماران شکایت کرد

اسکات مور هنوز در این فکر است که آیا باید علائم هشدار دهنده را تشخیص می داد. او همچنین خود را به خاطر ناتوانی در محافظت از دو پسر کوچکترش که جسد تیموتی را پس از سقوط او پیدا کردند، سرزنش کرده است.

اسکات مور گفت که گاهی می‌خواست تسلیم شود.

او گفت که در عوض، خانواده بنیادی برای ترویج آموزش و غربالگری های بهداشتی برای جلوگیری از چنین مرگ و میرهایی ایجاد کردند. او از خانواده های سراسر جهان می شنود و حمایت از آنها به التیام درد او کمک کرده است.

اسکات مور، از شهرستان بالتیمور، مریلند، گفت: “غم و اندوه من به صورت موجی برمی گردد، زمانی که اصلاً انتظارش را ندارم باز می گردد.” “زندگی ادامه دارد، اما این دردی است که هرگز از بین نمی رود.”




این مقاله تجدید چاپ شده است khn.org با اجازه از بنیاد خانواده هنری جی. کایزر. Kaiser Health News، یک سرویس خبری مستقل از سرمقاله، برنامه‌ای از بنیاد خانواده قیصر، یک سازمان تحقیقاتی غیرحزبی در زمینه سیاست مراقبت‌های بهداشتی و غیر وابسته به Kaiser Permanente است.